Sır Gibi Sakladım Seni

Seninle Başladı Her Şey

(5 Yıl sonra)

Ege, yorgun yalnızlığını sırtına kuşanmış, zenginliğin simgesi olan evinin salonunda yalnız başına oturuyor ve ona adeta dalga geçer gibi bakan eski defterle alıp-verecek hesabı yapıyordu.

Biri, ya da birileri onunla çok fena alay ediyordu. "Bunu oku, hayatın değişek," yazan bir notla defter çantasına konulmuştu. Ege öncesinde bunu annesinin o kötü şakalarından biri olarak düşündü. Barışmak için kurduğu planlardan biri... Ama öyle değildi. İlk sayfasına göz atma gafletinde bulunmuştu ve bunun hiç tanımadığı- ya da duruma göre çok iyi tanıdığı- biri tarafından yazıldığını düşünüyordu.

Elindeki kahveyi köşeye bıraktı ve günler, hatta yıllar sonra içinde bir kıpırtı hissederek okumaya başladı.

"Bir Haziran Akşamı"

Orada mıydın hep sen? Seni nasıl olurda şimdi, en olmayacak anda görürüm? Soluk borumdan taşıp gelen bu çarpıntı, gözlerimi yaşartan bu mutluluk ve heyecan karışımı hissi görmüyorsun ama senin yanında soluk aldığımda bile kalbimin sesini duyacaksın diye ödüm kopuyor. İsminin anlamı gibisin benim için. Büyüksün, ulaşılmazsın. Ulu, demeye dilim varmıyor. Ama büyüdükçe büyüyorsun göğsümde.

Sana yazıyorum ama okumayacağını, beni tanımayacağını, asla ama görmeyeceğini biliyorum. Görünmezim senin gözünde onu da biliyorum. Belki de görünmezden de beter, "Ufacık çocuk," gibiyim. Haklı olduğunu biliyorum. Geç gelişmiş bedenim illetin etkisinden henüz kurtulmuş, bu sene gelişmişti. Seni ilk gördüğümde gerçekten de ufacık çocuktum üstelik.

O zamanlar, "Hayranlık duyduğum adam" diyordum sana. Posterlerini biriktirmeye başlamamın tek açıklaması, hayran bir kız olmamdan öte değildi. Evimize giren o dergiyi asla unutmayacağım. Üstelik senin resmini bulana kadar hayattan ümitsiz, yorgun bedenimden bıkkın halde, ilaçların etkisinde yatağımda uzanıyordum.