
Kara Peçe
Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun'dan başkası değil.
Bölüm 1
Kafasını kaşındıran bereyi çekiştirdi genç kız. Ve gerdanına biraz daha kömür tozu sürdü. Hapşırma hissi burnunu yine gıdıklasa da direndi. Sırlı aynada kendine baktı, halinden memnun bir edayla sırıttı. Kılıcını üniformasının üzerine astı. Omzunda takılı olan armaları yeniden kontrol etti ve koşarak evden çıktı.
Babasının onun için yetiştirdiği kısrağına atladı. Yelesini sevgiyle okşadı ve ona, "Selamun Aleyküm." diye fısıldadı. Kısrağı sanki anlıyormuş gibi kişneyerek onu selamdı. Atını mahmuzlayan genç kız eğitim alanına gitti. Bugün "O"nunla talim yapacaktı. Bu fikirle yerinden oynayan kalbi hazırlıksızdı. Aslından dünden beri defalarca o sahneyi gözünde canlandırmıştı. Diğer sefer ki gibi olmayacaktı. Beceriksizce düşmeyecek ya da kendini rezil edecek sakarlıklar yapmayacaktı.
Nefes nefese atından indi. Askerlerin maarif alanında, coşkun, terli genç grubunu gözledi. Bugün tüfek talimi yerine, o çok sevdiği kılıç eğitimini alacaktı. Hem de çok sevdiği hocasından...
Mahinur bir kız çocuğu gibi iç çekmemek için kendini cimcikledi ve dumanlı bakışları olan hocasına doğru ilerledi. Bir ayrıntı dikkatini çektiğinde duraksadı çünkü ağabeyi- kendisi tam bir bilmişti- bir grup askerle oturmuş, dikkatle bir şey dinliyordu. Mahinur onun kendini tanıma olasılığını dikkate alarak ağır ağır yürüdü. Bugün geç kaldığı için azar işitmek bir yana, tanınmak diğer yanaydı. Kesinlikle bir kadın olarak tanınıp tevkifhaneye düşmek istemiyordu. Bu sefer onu Alp bey amcası bile kurtaramazdı ki, biraz daha yaklaştığında Alp amcasının da burada olduğunu gördü. Bir tabureye kurulmuş, o güzel gözleriyle gençleri tarıyor ve iştahla sohbet ediyordu. Babasının eğittiği askerlerden biriydi, her daim annesinin ve babasının yanındaydı. Hatta, bir zamanlar Kara Bey'in, yani Mahinur'un babasının yanında çalışan Ahu hatunla evlenmişti. Kulakları işitmiyordu. Ama öyle bir algıya sahipti ki, uçan kuşu rüzgarından hissederdi. Gözü kapalı hedefini tuttururdu. Şimdi saygıdeğer yüzbaşı, savaş gazisi olarak gittiği her yerde saygı görüyordu. Mahinur onun gibi bir adam olmazsa, asla evlenmeyeceğine karar verdi.
Yorumlar (8)
Müthiş bir kitap fakat devamı varmi yani haftalık mı bölüm geliyo seri halinde kitap mı ?
Canım yazarım her zamanki gibi harikasın ❤
Ayy korkuyorum sevinemedim mahinura birsey olucak diye nedense içim kötü 😕
Gerçekten mükemmel bir kurgu
Ya bu Hazar 'a bi ben mi gıcık oluyorum ya aranızda 12 yaş var ve sen yıllarca küçük bi çocuğun hayalini kuruyosun başkasıyla evlenecek ken bile o çocuğu düşlüyosun sübyancımısın ya !!
Yazarım döktürmüş yine
Ben mahinurdan sa efsa ve kuzey (kara paçe) yi sevdimmm bunlar daha heycn verici
Kalemine sağlık yazarcım